ukratko

Planina Tara nalazi se u zapadnom delu Srbije, uz reku Drinu i granicu sa Republikom srpskom, zapadno od Užica. Pokrivena je gustom listopadnom i zimzelenom šumom i prostranim planinskim pašnjacima. Najviši vrh Tare je Zborište, sa svojih 1544 metara nadmorske visine. Tara je, između ostalog, interesantna zbog svog jedinstvenog biljnog sveta (tisa, zlatna paprat, ciklama, jela, smrča, bukva, bor, javor) a svakako je najpoznatija endemska Pančićeva omorika, koja od celog sveta raste jedino na ovoj planini (uska četinarska biljka, visine do 40 m). Na Tari se nalazi veliki broj sela sa karakterističnim drvenim kućama kosih krovova, a jedna od najvećih atrakcija je svakako i voz-muzej šarganska osmica.

istorija

Podrucje Nacionalnog parka Tara, zbog vodenih tokova i drugih prirodnih pogodnosti oduvek je bilo privlacno za zivot, o cemu govore mnogi lokaliteti i ostaci materijalne kulture iz najstarijih vremena. Iz feudalnog perioda na podrucju Nacionalnog parka Tara postoje ostaci gradina u Jagostici i Zaovinama. Ocuvani ostaci mogu se videti u Solotusi. Solotuski grad nalazi se na steni iznad Solotuske reke, na uzduznom grebenu zvanom Kulina. Slicni i u mnogo manjoj meri sacuvani ostaci, nalaze se na teritoriji siregpodrucja: Pilici, Rogacici i u Staparima iz doba Nemanjica. Nekoliko lokaliteta starih grobalja iz srednjeg veka koja se u narodu najcesce nazivaju grckim, rimskim ili latinskim, stavljeni su pod zastitu mada se generalno moze reci da su osteceni i nedovoljno istrazeni. To su nekropole u Rastistu, Zaovinama i Peruccu. (tekst preuzet sa sajta www.tara.co.yu)

Godine 1875, Josif Pančić je u selu Zaovine otkrio specifican cetinar izuzetno lepog izgleda, vretenast, visine do 50 metara koji je po pronalazacu dobio naziv Panciceva omorika. Ovo je endemska vrsta koja raste samo na planini Tari.

kako stići?

Do Tare se može doći iz tri pravca: putem Bajina Basta – Kaluđerske bare (16 km), zatim putem Bajina Basta – Perućac - Mitrovac (27km), i putem Kremna – Kaluderske bare (9 km).

Autobusi iz Bajine Bašte za Kaluđerske Bare saobraćaju celog dana, bar 4 puta dnevno, dok su za polasci za Mitrovac nešto ređi.

Za detaljnije informacije: Autobuska stanica Bajina Bašta, tel. 031 / 865 - 485.

šta videti?

Najveća atrakcija planine Tare su njene guste listopadne i četinarske šume. Pri šetnji kroz šume obavezno treba obratiti pažnju na čuvenu Pančićevu omoriku, koja se, usled specifičnog izgleda i velike visine, veoma lako zapaža među ostalim drvećem. Najpoznatije izletište, koje se može uzeti kao baza za pešačke ture po okolnim šumama, zove se Kaluđerske Bare, i pogodno je zbog jeftinog smeštaja i jednostavnog dolaska (direktna autobuska linija iz BG).

Na planini se nalazi i malo Zaovinsko jezero, nastalo pregrađivanjem gornjeg toka rečice Beli Rzav, locirano u blizini vrha Zborište (1544 mnv). Samo jezero nalazi se na nadmorskoj visini od 900 metara, u veoma živopisnom okruženju, a puni se i prazni ogromnim cevima koje dolaze iz jezera Perućac, lociranog 700 metara niže. Zbog toga nivo vode u Zaovinskom jezeru osciluje i do desetak metara dnevno, zbog čega su mu obale od plata. Tokom leta jezero je veoma prijatno za kupanje. Zaovinsko jezero nalazi se 6 kilometara istočno od mesta Mitrovac.

Perućac je turisticko naselje udaljeno od Bajine Baste 13 km, na desnoj obali reke Drine, uz samu granicu sa Republikom Srpskom. U neposrednoj bllzini je velika brana hidrocentrale odakle počinje jezero Perućac, dugačko 54 km.

Manastir Rača, lociran na obali istoimene reke, udaljen je od Bajine Bašte 6 kilometara. Podigao ga je srpski kralj Dragutin, 1276. godine. Manastir je opusteo tokom velike seobe Srba pod Arsenijem III Čarnojevićem, 1690. godine, kada su ga Turci spalili. Godine 1794. jeromonah Melentije Stefanović dobio je od turskih vlasti odobrenje za obnovu manastira. Osamnaest godina kasnije Turci ponovo spaljuju manastir, zbog Melentijevog učešća u Prvom srpskom ustanku. Hadži Melentije sahranjen je u manastiru, a iznad njegovog groba uklesani su stihovi: "Dok zapalim Raču ukraj Drine i pogubim Adži Melentija".

Na južnom zidu manastira podignut je bareljef Hadži melentiju Stefanoviću od belog mermera sa ugraviranom figurom, rad Mihaila Milovanovića iz 1924. godine. Unutrašnjost manastira ukrašena je ikonama i freskama, a manastirski ikonostas sa dve ikone Isusa i Bogorodice smatra se jednim od najlepših u Srbiji. Na spoljašnjem zidu podignuta je spomen ploča ratnicima izginulim u ratovima 1912 - 1918. Kula zvonara sa tri zvona, visine 12 m, dominira okolinom.

gde spavati?

Informacije o smeštaju trenutno su uklonjene sa sajta. Ukoliko biste želeli da ovde navedemo adresu i opis vašeg smeštajnog objekta, kontaktirajte nas.